Ημερολόγιο Γερμανία (Days 2-4)

* Scroll down for English *

Πέμπτη κιόλας σήμερα, πάλι γρήγορα περνάνε οι μέρες και δεν προλαβαίνω να γράφω. Χθες είδα και το 9ο επεισόδιο Game of Thrones, όσοι το παρακολουθείτε καταλαβαίνετε ότι μετα δεν ήμουν σε θέση να γράψω! :-)

Χθες επίσης ήταν μέρα ξεκούρασης. Οπως σε καθε μια απο τις 3 εβδομάδες της θεραπείας, τα ραντεβού στο γιατρο γίνονται Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή. Οπότε χθες εκμεταλλευτηκαμε την ωραία και (επιτέλους) ζεστή ημέρα για βόλτα στην πόλη. Αχ θέλω να κλαφτώ τωρα λίγο αν και δε μ'αρεσει, αλλα πόσο χάλια ζούμε τελικα στην Αθήνα; Πόσο μα πόσο εχθρική είναι η πόλη μας στον άνθρωπο και ειδικά στον άνθρωπο με κινητικές δυσκολίες. Βασικα σε οποιονδήποτε χρειαστει να μετακινηθεί με καροτσάκι. Είτε είναι ένα μωρο, παιδάκι, ενηλικας ΑΜΕΑ ή ηλικιωμένος. Η ιδια φρικη. Όταν λοιπόν βγαίνεις βόλτα με το καροτσάκι και όλα, παντού, είναι τόσο εύκολα και φιλικά όπως χθες εδώ, ε ένα παράπονο σε πιάνει. Πήγαμε βόλτα σε πάρκο, σε μια εκκλησία, είδαμε πανέμορφες γειτονιές και κήπους, πάπιες, λουλούδια και γυρίσαμε χαρούμενες στην πανσιόν για φαγητό. Στην Αθήνα οποτε έχω τολμήσει να βγω έχω σιχτιρισει. Οι δρομοι μας, τα πεζοδρομια (;), οι ραμπες οπου να'ναι και συνηθως με παρκαρισμενα αυτοκινητα επανω. Και ποσα αλλα... Τέλος πάντων μπορω να γράφω ως αύριο για αυτό το θέμα, αλλα σταματώ γιατι εκνευριζομαι και δε θέλω. 

Το τρίτο ραντεβου λοιπόν ήταν σήμερα. Η μέρα ομως άρχισε πολυ νωρίς γιατι στις 8μιση πήγαμε σε έναν οδοντίατρο που μου συνέστησε ο Dr Pfützner για να αφαιρεσω επειγόντως ένα παλιό σφραγισμα υδραργύρου. Η τοξικοτητα που βγάζουν αυτά τα σφραγισματα στον οργανισμό είναι καταστροφική και γιαυτο πρέπει να αφαιρούνται. Ευτυχώς ήταν πιο εύκολο απ´οτι φοβόμουν και σχετικά σύντομο. Να αναφέρω βέβαια, ότι μόλις φτάσαμε στο οδοντιατρείο προβληματιστηκαμε λίγο με την Κατερινα, γιατι στην είσοδο είχε 3 ψηλά σκαλοπάτια. Χαζουλες αθώες Ελληνίδες, υπήρχε πίσω πόρτα με ράμπα ΦΥΣΙΚΑ, απ´οπου και μπηκαμε. Όλα καλα λοιπόν. 

Αύριο στο τελευταίο ραντεβου της 1ης εβδομάδας, θα έχουμε και νεότερα. 

Today is Thursday already, once again the days pass so quickly that I don’t have time to write. Yesterday I saw the 9th episode of Game of Thrones, those watching it understand that I was in no position to write afterward! 😊

Yesterday was also a day of rest. As in each of the three weeks of treatment, the doctor appointments are on Monday, Tuesday, Thursday and Friday. So yesterday we took advantage of the nice warm day (finally) and went for a walk in the city. Oh now I’m going to moan a bit although I don’t like to, but how badly do we live in Athens? How unfriendly is our city to people and especially to people with disabilities? Basically to anyone who needs to move about using a wheelchair, whether it's a baby, child, adult or elderly person with disabilities. It’s the same nightmare. So when one goes out with the wheelchair and everything, everywhere is so easy and friendly, like we did yesterday, you can’t help but resent Athens. We went for a ride in the park, to a church, we saw beautiful neighborhoods and gardens, ducks, flowers and returned to the pension happily to eat. In Athens whenever I have dared to go out I have cursed everything, our streets, sidewalks (?)  and ramps in random places which are usually blocked by parked cars. And how many more ... Anyway I can write about this topic till hell freezes over, but I’m going to stop because it’s making me angry and I don’t want to be.

The third appointment was today. The day began very early because at 8.30 am I went to a dentist who was recommended to me by Dr Pfützner to urgently remove an old mercury filling. The toxins released by these fillings are destructive to the body and should therefore be removed. Luckily it was easier than I feared and relatively quick. I have to mention of course, that we arrived at the practice Katerina and I were a bit puzzled because the entrance had three tall steps. Dumb innocent Greeks, there was naturally a back entrance with a ramp, where of course we entered the building. So all was well.

Tomorrow is the last appointment of the first week and then we will have more news.

Ημερολόγιο Γερμανία Day 1

* Scroll down for English *

Δευτέρα λοιπόν σήμερα και ξεκίνημα μιας ακόμα νέας προσέγγισης. Το ταξίδι προς την υγεία συνεχίζεται στο Schneverdingen του γερμανικού βορρά.

Φτάσαμε το Σάββατο αργα το βράδυ στο Αμβουργο, μετα απο μια αλλαγή πτήσης στο Μόναχο. Στο αεροδρόμιο του Αμβούργου μας υποδέχθηκε ο γλυκυτατος Jörg, με σπαστά αγγλικά αλλα τεράστια αγκαλιά, και μας οδήγησε με το βανάκι του στην πανσιόν στο Schneverdingen, περίπου μια ώρα μακριά απ´το Αμβουργο. Εκει μας περίμενε η Helga η ιδιοκτήτρια της πανσιόν Blumen Villa, με αγκαλιές και φιλια! Φυσικα πέσαμε ξερές για ύπνο αφού ήταν ήδη περασμένες 2 και η κούραση μας ήταν μεγάλη. 

Χθες Κυριακή ξεκουραστηκαμε αρκετά και σήμερα πήγαμε στο ιατρείο του Dr. Pfützner. Τα ραντεβου θα είναι 4 την εβδομάδα για 3 εβδομάδες, δηλαδή 12 συνολικά. Σήμερα το ραντεβού κράτησε κοντά 2 ωρες, αφού περιείχε και πολλη συζήτηση, επεξηγήσεις και γνωριμία. Η πρώτη εντύπωση είναι παραπάνω απο θετική. Ο Dr. Pfützner είναι υπέροχος, χαμογελαστος και θετικός άνθρωπος και  μας εξήγησε με καθε λεπτομέρεια τη θεραπεία με τo AN DI corrector. 

Σε 2-3 θεραπείες θα μπορει να μου πει με βεβαιότητα μια ακριβή πρόγνωση, αλλα αρχικά είπε ότι ξεκινήσαμε καλα. Βρήκε με το μηχάνημα ενεργή (ακομα!) μπορελλίωση (Lyme) στον εγκέφαλο αλλα και στις αρθρώσεις των ποδιών. Σαφή νευροεκφυλισμό και πολλές τοξινες. Επιβαρυμένo συκώτι και έλλειψη βιταμινων. Μια θεραπεία και 2 ενέσεις ολοκλήρωσαν την πρώτη επίσκεψη. 

Τωρα, μετά απο ένα ωραίο γερμανικό γεύμα που μας μαγειρεψε η Helga, η Κατερινα κι εγω καθόμαστε στον κήπο και απολαμβάνουμε τον ήλιο αλλα και τον (κρύο) αέρα! Σα να κρυωνω λίγο, οπότε σας αφήνω και περισσότερα αύριο. Αφινταζιν!

So today is Monday and the start of another new approach. The journey to health continues in Schneverdingen in the German north.

We arrived in Hamburg late on Saturday night, after a change of flight in Munich. At Hamburg airport we were welcomed by sweet Jörg, in broken English but with a huge hug,  who led us to the Schneverdingen pension’s van, the pension is located about an hour away from Hamburg. There we were met by Helga the owner of Pension Blumen Villa, with hugs and kisses! Naturally we went straight to bed since it was already after two and we were exhausted.

On Sunday we had a good rest and today we went to the office of Dr. Pfützner. The appointments will be 4 per week for 3 weeks, i.e. a total of 12. Today the appointment lasted for nearly two hours seeing it involved many discussions, explanations and getting to know each other. My first impression is more than positive. Dr. Pfützner is a lovely, smiling and positive person who explained the therapy with the AN DI corrector in great detail.

 After 2-3 treatments he will be able to give me an accurate prognosis, but initially he said we had started well. The machine found active (still!) borelliosis (Lyme) in the brain but also in the joints of the feet. Clear neurodegeneration and many toxins. Α burdened liver and vitamin deficiency. A therapy and 2 injections completed the first visit.

Now, after a nice German meal cooked by Helga, Katerina and I are sitting in the garden and enjoying the sun but also the (cold) air! I think I’m a bit chilly, so I’ll leave you and more tomorrow. 

Auf Wiedersehen

Nothing is working?

Today I got this email from Amy B. Scher's site and I thought I'd share it with you, as I think is extremely good...

This is one of my all-time favorite quotes. Memorize it if you have to and recite it when you're tempted to tell yourself the "nothing is working" story....again. "When nothing seems to help, I go and look at a stonecutter hammering away at his rock perhaps a hundred times without as much as a crack showing in it. Yet at the hundred and first blow it will split in two, and I know it was not that blow that did it, but all that had gone before." -- Jacob August Riis Thank you Amy! Με το google translator tool στη δεξιά στήλη πάνω πάνω, μπορείτε να επιλέξετε τα ελληνικά και άμεσα να διαβάσετε τις αναρτήσεις -περίπου- και στα ελληνικά.

Μονόδρομος - OneWay

* Scroll down for English *

Από τότε που ανακοίνωσα ότι θα πάω στη Γερμανία, ακούω διάφορα σχολια απο κάποιους, τύπου "άντε ωραία, επιτελους πολιτισμός", "αχ πόσο καλύτερα", "θα ανυπομονεις τωρα να πας ε", "καθαρή κι ωραία χώρα η Γερμανία", κλπ.

Δεν αντιλεγω, ωραία χώρα και σαφώς ανυπομονώ να πάω, όχι όμως λιγότερο απ'όσο ανυπομονουσα να πάω στην Ινδία ΚΑΘΕ φορά. Το έχω ξαναγράψει και το ξέρετε. Αγαπω την Ινδία, τους ανθρώπους της, τη νοοτροπία και την κουλτούρα τους. Πιστεύω παρα πολυ στη θεραπεία της Δρ Σροφ που ακολούθησα τόσους μήνες και πιθανόν να επαναλάβω σύντομα εφόσον κριθεί σκόπιμο. Η σταθεροποίηση της κατάστασης μου ήταν απο την αρχή ο στόχος εκεί και μαζί με κάποιες μικροβελτιωσεις επετεύχθη. Είμαι ευγνώμων για αυτά τα ταξίδια στο Ν. Δελχι, μιας και γεμίσανε την ψυχή μου με υπέροχες εμπειρίες, ήχους, χρώματα, γιορτές και χορούς, αλλα και με νέες γνωριμίες, σχέσεις ζωής. Δε θα δεχτώ ποτε απο κανέναν να μου απαξιώνει αυτά τα ταξίδια. Ούτε να υποτιμήσει τις προσπάθειες των Ινδων να με βοηθήσουν να αναρρωσω, με τον καλύτερο δυνατό τροπο.

Η ασθένεια ήρθε στη ζωή μου για κάποιους λόγους, που συνεχίζω να ψάχνω αλλα και να καταλαβαίνω βαθιά. Δε ΜΙΣΩ πλέον την (φαινομενική) ασθένεια μου. Μέσα απο αυτή έχουν γίνει απίστευτες αλλαγές στη ζωή αλλα κυρίως στο είναι μου. Όλα συνεχίζουν με μονόδρομο προς την ίαση επιτέλους του σώματος. Η Γερμανία που προέκυψε, όπως είδατε στο προηγούμενο ποστ, είναι άλλο ένα κομμάτι του παζλ. Αλλη μια βοήθεια στο να γίνω καλα. Και πιστεύω σ'αυτή, όπως πιστεύω στα βλαστοκυτταρα, στα φάρμακα, στις ενέσεις, στα συμπληρώματα διατροφής, στη φυσικοθεραπεια, στη λογοθεραπεια, στη βιοδυναμικη προσέγγιση και σε όλα οσα ακολουθώ αυτή τη στιγμή.

Για πρώτη ίσως φορά νιώθω απελευθερωμένη και ειλικρινά αισιόδοξη. Και μην αρχισετε τα μπράβο/γιουπι, γιατι δεν παύει να είναι μια τεράστια ανηφόρα, χρονοβόρα, με σκαμπανεβάσματα και λακκούβες, ταυτόχρονα ομως στενή και μονοδρομημενη προς την απόλυτη ΥΓΕΙΑ. Άρα και την ευτυχία...

Καλο Πάσχα σε όλους!

Ever since I announced that I was going to Germany, I keep hearing various comments along the lines of “ah great, civilization at last” “Oh much better” “you probably can’t wait to go huh?” “Germany is a nice and clean country” etc.

I don’t disagree, it is a nice country and of course I can’t wait to go, but not any less than I couldn’t wait to go to India EVERY time. I’ve mentioned this before and you all know it. I love India, its people, the mentality and the culture. I also really believe in Dr Shroff's therapy which I underwent for so many months and which I intend to repeat if deemed necessary. Our main aim was always to stabilize my condition and we succeeded in doing this together with a few small improvements. I am grateful for all those trips to India seeing they filled my soul with wonderful experiences, sounds, colours, celebrations and dances but also because I met new people who have become lifelong friends. I refuse to let anyone scorn these trips, or to belittle the efforts of the Indians to help me get better, in the best possible way.

This disease came into my life for a reason which I continue to search for and to understand in depth. I don’t HATE my (apparent) illness anymore. My life and mainly my very being have undergone unbelievable changes due to it. Everything continues down this one way path toward the healing of my body. Germany happened by chance, as you read in my previous post, and is simply just another piece of the puzzle. Another helping factor for me to get better and I believe in it as I believe in the stem-cell therapy, the medication, the injections, the food supplements, the physiotherapy, the speech therapy, the biodynamic approach and in every kind of treatment that I am following at the moment.

It’s probably the first time that I feel free and honestly optimistic. Don’t start the bravos and the whoopees, it is still a huge uphill struggle which will take time, with its ups and downs and its pitfalls, but at the same time it is the straight and narrow one-way path towards total HEALTH and thus success…..

Προστασία - Ινδία, Γερμανία

* Scroll down for English *

Μια φίλη μου έχει πει ότι δεν πρέπει να φοβάμαι και να ανησυχώ για τίποτα, γιατί έχω Προστασία. Τωρα τι σόι Προστασία είναι αυτή και μ'εχει φερει σε τέτοιο σημείο δεν ξέρω. Μάλλον την απέκτησα πρόσφατα αφού όντως τον τελευταίο χρόνο τα πράγματα κυλάνε με μια τέτοια αίσθηση. Δε θα μπω σε λεπτομέρειες αλλα ισχύει. Οσοι με ξέρουν και με ζουν καθημερινά το έχουν καταλάβει. 

Εχοντας λοιπόν πειστεί για αυτή την "προστασία" αποφάσισα να μην αγχωνομαι πια με τυχόν αναποδιες και να αφήνω τα πράγματα να κυλάνε. Εύκολο να το λες, ακόμα πιο εύκολο (για μένα) να το γράφεις, πέρασαν κάποιες δύσκολες μέρες, αλλα τωρα αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν όλα. 

Μετά το υπέροχο και πολύ πετυχημένο πάρτυ αγάπης στο Drunk Sinatra, όπου τελικά κατάφερα να πάω κι εγω και να δώ/φιληθω/αγκαλιαστώ/γελασω με παλιούς και νέους φίλους, ψιλοαρρωστησα. Βασικά έκλεισε η φωνή μου από την κούραση και απ'τον καπνό που εισεπνευσα. Συγχρόνως άρχισαν οι πρώτες ετοιμασίες για Ινδία. Και εκεί "κολλησαμε". Δυστυχώς δεν υπήρχε διαθέσιμος συνοδός για το χρονικό διάστημα που ήθελα, δηλαδή τέλη Μαρτίου ως αρχές Ιουνίου (που αρχίζουν τα 48αρια Κελσίου στο Δελχι). Τι γνωστούς, φίλους, επαγγελματίες νοσηλευτές, συγγενείς, επικοινωνησαμε...καμμία τύχη τελικά.Οπότε, εφόσον φτάσαμε Απρίλη και συνοδός πουθενά, αποφάσισα να αναβαλλω το ταξίδι στην Ινδία για το φθινόπωρο, που θα είναι και "φιλικοτερες" οι καιρικές συνθήκες. 

Κακό. Ναι. Απογοητευτηκα, αλλα...
Τι σας έλεγα πριν; Οσο λοιπόν συνέβαιναν όλα αυτά, με "ανακάλυψε" μέσω της καμπάνιας στο Facebook, μια φίλη φίλης, η οποία επικοινώνησε μαζί μου και ως γνώστης της ασθένειας μου και έχοντας πολλές διασυνδέσεις με γιατρούς και θεραπευτες εδώ και στο εξωτερικό, μου άνοιξε μια νέα "πορτα" στη γνώση. Επίσης μέσα από τις αγγελίες για συνοδο, μπήκαν στη ζωή μου 2 καινουρια υπέροχα άτομα, που με βοηθούν πολυ σε καθημερινή βάση και ναι, βγαίνω απ´το σπίτι πια περισσότερο.

Τελικά, μετά από αρκετή έρευνα και συμβούλια και σκεψεις, ο δρόμος μου τον Ιούνιο και για 3 εβδομάδες δείχνει προς Γερμανία! Θα πάω με την Κατερινα σε έναν γιατρό που χρησιμοποιεί τη μέθοδο AN DI therapy (energetic corrector) και έχει παρουσιάσει ενδιαφέροντα αποτελέσματα σε ασθενείς παγκοσμίως. Καθώς πρόκειται για εναλλακτική ιατρική, φυσικά δεν "συγκρούεται" με ο,τι έχω κάνει ως τωρα και με την αγωγή που ακολουθώ. Είναι όμως μια πολλά υποσχόμενη διαδρομη. Χάρη σε σας βεβαια έχω και τη δυνατότητα να την ακολουθήσω.

Οπως είδατε το μπλογκ άλλαξε τίτλο και οπτική γωνία. Δεν υπάρχει μάχη ("Georgia's battle"). Δεν υπάρχει το ως τωρα ("so far"). Υπάρχει μόνο ελπίδα και ίαση και προχωραω προς τα εκεί. Μόνο. 
Georgia's healing path.

Σας φιλώ.

~~~~~~~~~

A friend told me that I shouldn't be afraid or worry about anything because I have Protection.
Now what kind of Protection would allow me to end up in the position I am today is puzzling. I probably acquired it recently seeing that lately things seem to be progressing with that in mind. I wont go into detail but it applies. Those of you that know me and share my daily life will understand.

Having being convinced of this “protection” I decided to no longer stress about random setbacks and to let things flow. Easy to say and even easier (for me) to write about, there were some difficult days but everything is starting to come together now.

After the wonderful and extremely successful party of love at Drunk Sinatra, which I did ultimately manage to attend, and was able to see/ be kissed/hugged/laugh with old and new friends, I got kinda sick, basically I lost my voice due to the fatigue and the smoke I inhaled. The first preparations for the India trip also got underway and got “stuck”. Unfortunately there wasn't an available caregiver for the period I wanted, i.e. End of March until the beginning of June (after which temperatures in Delhi start hitting 48 degrees Celsius) I contacted acquaintances, friends, professional nurses, relatives but all to no avail, So having reached the end of April without a trace of a caregiver to be found, I decided to postpone my trip to India until autumn, when weather conditions will be “friendlier”.

Bad. Yes. I was disappointed but….
What was I telling you before? While all these things were happening, a friend of a friend “discovered” me through the Facebook campaign, and got in touch with me and being a person with intimate knowledge of my disease and having lots of connections with doctors and therapists both in Greece and abroad, opened up a new “door” for me in my search for knowledge. Also through my ads for a caregiver, two new wonderful people who help me out a lot on a daily basis entered my life and yes, I now get out of the house more.

Finally, after a lot of research, consultations and thought, my road for June and for 3 weeks points towards Germany! I am going to go with Katerina to a doctor who uses the method of AN DI therapy (energetic corrector) and has shown interesting results in patients worldwide. As it is alternative medicine, it of course does not “clash” with everything I've done to date or with the therapy I've been following. It is however a very promising route and thanks to you of course I am able to follow it.

As you've noticed the blog has changed its title and point of view. There is no longer a battle (“Georgia’s battle”). There is no longer a “so far” There is only hope and healing and I am proceeding towards it. Only Georgia’s healing path.

Kisses

Let's make it...Drunk Sinatra

* Scroll down for English *

Σήμερα στις 10 το πρωι ώρα Ελλαδος, τελείωσε η καμπάνια Let's make it happen. Μπορεί το ποσό του στόχου να μην συμπληρώθηκε, αλλα μαζεύτηκε το ποσό $14,297 (δηλ με σημερινή ισοτιμία €10,975), το οποίο θα αποτελέσει μια τεράστια βοήθεια στα ατελείωτα ιατρικά έξοδα. Είμαι υποχρεη και ειλικρινα ευγνώμων σε όλους όσους βοήθησαν σ'αυτην την προσπάθεια και πετύχαμε να μαζευτεί αυτό το σημαντικότατο ποσό, ειδικά σε μια τόσο δύσκολη χρονική περίοδο. Το έχω ξαναπεί αλλα έτσι νιώθω, οτι το ευχαριστω είναι πολυ λίγο για να με καλύψει. Τέλος πάντων, πολλα λέω, ευχαριστω απο καρδιάς, απλα σας ε υ χ α ρ ι σ τ ω ! Η αγάπη που μου δίνετε είναι η δύναμη που λείπει απ'το σώμα μου. Ειδικά τα τελευταία χρόνια που η ασθένεια έχει τόσο εξασθενήσει και μεταλλάξει το σώμα μου και ΤΟΣΟ τη ΜΙΣΩ γιαυτο, έρχεστε όλοι εσεις και νιώθω πανίσχυρη και λιιιιγο καλύτερη, ε και την μισώ λιγότερο. Και έτσι καταφέρνω και ζω. Για να τη νικησω!

Την ερχόμενη Τρίτη 5/3, το μπαρ Drunk Sinatra κάνει πάρτυ για πάρτη μου!
Οπως γράφει στην πρόσκληση:

Ένα από τα πιο cool και όμορφα (μέσα κι έξω) κορίτσια στην Αθήνα είναι η Γεωργία Παπαζήση.
Αυτό το party είναι για εκείνη και μόνο.
Γιατί παλεύει τα τελευταία πέντε χρόνια με τη Νόσο Λάιμ. Γιατί είναι πραγματικά γενναία.
Γιατί πρέπει να συγκεντρωθεί άμεσα το ποσό που χρειάζεται, ώστε να φύγει στην Ινδία (στην κλινική Nu Tech στο Νέο Δελχί) και να τελειώσει την θεραπεία της. Και όλοι μαζί μπορούμε με ένα ποτό να το συγκεντρώσουμε.
Γιατί θέλω πολύ σύντομα να χορέψω μια ωραία, σιγανή Ella Fitzgerald μαζί της και να πιει τα ωραιότερα ντάκιρι του σύμπαντος που θα φτιάξω μόνο για εκείνη.
Γιατί τι διάολο χρειάζεται ένα rat pack, αν δεν μπορεί να ενώσει δυνάμεις και να βοηθήσει ένα μέλος του.
Γιατί ο πρώτος κανόνας της δικής μας ηθικής και Βίβλου είναι:
Ένας για όλους. Και ΟΛΟΙ για ΕΝΑΝ.
Kiddos, μόνο μαζί μπορούμε. Το έχετε ψυλλιαστεί, έτσι;

Από τις 18.00 πίσω από τα decks θα παίξουν οι:
18.00-20.00 Dalegio
20.00-22.00 ο_miaxara
και αμέσως μετά:
Βαγγέλης Καμαράκης
Βασίλης Μπίμπας
Γιάννης Πορφυρόπουλος

Περιττό να σας πω πόσο συγκινήθηκα και χάρηκα μ'αυτη την πρωτοβουλία. Θα σας παρακαλέσω να περάσετε να πιείτε ένα ποτό στην υγειά μου και ίσως, αν είμαι σε καλή μέρα, να είμαι κι εγω εκεί να πούμε ένα γεια απο κοντα! Το θέλω οσο δε φαντάζεστε.

Στο επόμενο πόστ πιστεύω θα έχω και νεότερα για το ταξίδι στην Ινδία. Αν βρεθούν χρήματα, συνοδός για σχεδόν 3 μήνες, και αποφασιστεί η ημερομηνία, σύντομα θα τα λέμε πάλι απ´το Δελχι. 

Σας φιλώ, σας ευχαριστω, σας εύχομαι μονο χαρά!

The Let’s make it happen campaign ended at 10 this morning Greek time. The target amount may not have been reached but the amount of $14.297 was raised (i.e. €10.975 at today’s rate of exchange), which in itself is a huge help in covering the endless medical expenses. I am indebted and honestly grateful to all those who helped in this effort and enabled us to raise this significant amount, especially in such a difficult economic climate. I’ve said it before but this is how I feel, saying a simple thank you fails to convey what this means to me. Anyway, I’m blabbering, thank you from the bottom of my heart, I simply thank you! The love you give me provides me with strength that my body lacks. Especially over the last few years where my illness has exhausted and mutated my body so much and I how much I hate it for doing so, and then you all come along and I feel powerful and a liiitle better and I hate it a little less and so I manage to live. To beat it!

On Tuesday the 5/3 the bar Drunk Sinatra had a party to raise money for me

I can’t tell you how happy and how moved I was by this gesture.

In my next post I believe I’ll have more news about my trip to India. If the money is raised, a travel companion for almost 3 months is found and the date decided, then soon we’ll be once again talking to each other from India

I kiss you, I thank you and I wish you only joy!

Πιστεύετε στα θαύματα; Do u believe in miracles?

* Scroll down for English *

Αγαπημένοι μου φίλοι και φίλες,

Αυτη ειναι η νεα μου προσπάθεια συλλογής κεφαλαίων, η οποία ξεκίνησε σήμερα 15/2 και θα ολοκληρωθεί την 1η Μαρτίου.

Ηδη "τρέχει" στο Facebook και στο Twitter, θα εκτιμούσα πραγματικά τη βοήθειά σας για να διαδωθει, ειδικα στο εξωτερικο. Κάθε βοήθεια είναι πολύτιμη.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων!

Κάντε κλικ εδώ για να δείτε και να βοηθήσετε: 
http://t.co/FWqFOk9j


Τζο

~~~~~~~~~~~~~~~

Dear friends,

This is my new fundraising effort, which started today and will end on March 1st.

It's already running on Facebook and Twitter, I would really appreciate your help to spread the word internationally. Any help is invaluable.

Thank you in advance!

Click here to view and help:
http://t.co/FWqFOk9j

Georgia

5-7 λεπτά (+video) 5-7 minutes

* Scroll down for English *

Την προηγούμενη εβδομάδα φτιάχτηκε ένα (όμορφο) βίντεο για να ξεκινήσει μια νέα προσπάθεια οικονομικής ενίσχυσης μέσω ενός site. Μέχρι να αποφασιστούν οι τελικές λεπτομέρειες και να ξεκινησει η καμπανια, ριξτε μια ματιά στο βίντεο και βοηθειστε όπως μπορείτε, έστω κοινοποιωντας το. Η όλη ιστορία θα σας πάρει μονο 5-7 λεπτά. Δεν αξίζει τον κόπo;



Last week a (beautiful) video was created to launch a new fundraising effort through a website. Until the final details have been decided and the campaign starts, check out the video and help as much as you can, even if it is only by sharing it. The entire thing (watching and contributing or sharing) will only take you 5-7 minutes. It’s worth it, isn't it?